angielski dla dzieci radom. - angielski dla dzieci wrocław - Zespół weselny - język html - cheap phone card - sklep car audio - biustonosz - Odchudzanie skuteczne - prace magisterskie - kurs języka html - Tanie Meble Stylowe gorzuw wielkopolski. - wakacje na Mazurach - Organizując wycieczki dla większej ilości osób organizujemy tez transport osób mazowieckie . Jest to tańsze i wygodne rozwiązanie. - oc pzu - fotograf tarnów
BMD-1 [ZSRR] - Pancerni.net BMD-1 [ZSRR] - Pancerni.net
Pancerni.net
poniedziałek, 22 grudzień 2014
BMD-1 [ZSRR] PDF E-mail
ImageBMD 1 zaczęto opracowywać w połowie lat sześćdziesiątych. Wóz wdrożono do produkcji w 1970 roku. bojowy wóz desantowy BMD-1
BMD 1 był od podstaw projektowany jako wóz wojsk powietrznodesantowych przystosowany do desantu spadochronowego.
W pojeździe można wydzielić następujące przedziały: kierowania z przodu, bojowy w środku przykryty wierzą, za nim desantowy, oraz ostatni napędowy.
Pancerz kadłuba wykonano spawając płyty pancerne. Ich grubość nie jest wielka, za to są silnie nachylone: przednia, górna płyta pod kątem 78o (od pionu), dolna płyta 50o. Grubość blach zapewnia ochronę jedynie przed ostrzałem z broni kalibru 7.62 mm. Wieżę pojazdu wykonano częściowo jako odlew do którego przyspawano pozostałe elementy.
Kierowca zajmuje swoje stanowisko umiejscowione centralnie z przodu przez właz otwierany przez uniesienie i przekręcenie na prawą stronę. Do obserwacji ma trzy peryskopy. Po lewej stronie kierowcy swoje stanowisko wyposażone w oddzielny właz ma dowódca. Do dyspozycji ma jeden peryskop, urządzenie do obserwacji przestrzeni wokół wozu, oraz radiostacje R 123 służącą do łączności. Po prawej stronie kierowcy swoje stanowisko ma strzelec obsługujący dwa karabiny maszynowe kalibru 7.62 mm o ograniczonym ostrzale (karabiny kierunkowe) umieszczone po obu stronach pojazdu w przedniej części kadłuba. W środkowej części kadłuba w przedziale bojowym swoje miejsce zajmuje działonowy. Jego stanowisko znajduje się z lewej strony wierzy i zaopatrzone jest we właz otwierany do przodu. Do obserwacji i strzelania wykorzystuje przyżąd-celownik oznaczony 1PN22M1. Urządzenie może pracować w trybie dziennym i nocnym wykorzystującym noktowizje aktywną z reflektorem podczerwieni umieszczonym po prawej stronie armaty. Maksymalny zasięg obserwacji nocnej wynosi 900 m. W okularze przyrządu naniesiona jest skala dalmiercza bazująca na porównaniu wysokości celu ze wzorem. Przedział desantowy za wierzą zajmują trzej żołnierze. Po bokach i z tyłu wozu mają oni otwory strzelnicze i peryskopy przy wykorzystaniu których mogą prowadzić ogień z broni osobistej. Dwóch żołnierzy obsługuje ręczny granatnik przeciwpancerny RPG 7, trzeci karabinek AKM kalibru 7.62 mm.

Główne uzbrojenie wozu jest umieszczone w obrotowej wieży. Stanowi je armata gładko lufowa 2A28 kalibru 73 mm i sprzężony karabin maszynowy kalibru 7.62 mm. Wóz przewozi 40 sztuk amunicji do armaty. Armata jest ładowana ręcznie przez działonowego. Naboje są umieszczone wokół kosza wieży w obrotowym magazynie. Do strzelania z armaty stosuje się naboje z pociskami kumulacyjnymi PG 15 (masa 2.6 kg) i odłamkowymi OG 15 (masa 3.7 kg). Zasięg ognia wynosi 1300m. Po wystrzeleniu pocisku z armaty uruchamia się silnik rakietowy rozpędzający pocisk do prędkości 700 m/s. Amunicja do karabinu wynosi 2000 sztuk. Do niszczenia celów silnie opancerzonych stosuje się przeciw pancerne kierowane pociski 9M14 MALUTKA. Szyna wyrzutni znajduje się nad armatą. Pociski w locie są kierowane przewodowo. Przewozi się trzy sztuki ppk, zasięg rakiet to około 3000m. Uzbrojenie nie jest stabilizowane, naprowadzane jest za pomocą układu elektrycznego lub awaryjnego mechanicznego napędzanego ręcznie.

ImagePrzedział napędowy znajduje się w tylnej części kadłuba. Zastosowano silnik 5D20 sześciocylindrowy, widlasty, o zapłonie samoczynnym, chłodzony cieczą, czterosuwowy, rozwijający moc 176 kW (270 KM) przy 2600 obr/min. Współczynnik mocy jednostkowej pojazdu wynosi 26.3 kW/t. Zastosowano mechaniczną skrzynie biegów o pięciu biegach do przodu i jednym wstecznym.
Koła nośne są wykonane z lekkich stopów i posiadają bandaż gumowy. Pojazd opiera się na dziesięciu kołach nośnych osadzonych na wahaczach wleczonych. Przy każdym kole znajduje się siłownik hydropneumatyczny dzięki czemu prześwit pojazdu można zmieniać w zakresie od 100 mm do 450 mm. Koła napinające są umieszczone z przodu kadłuba. Gąsienice napinane są przez układ hydrauliczny sterowany przez kierowcę. Koła napędowe umieszczono z tyłu kadłuba. Górna część gąsienicy jest oparta na czterech rolkach podtrzymujących (po dwie z każdej strony).
Przeszkody wodne BMD 1 pokonuje pływając. Na przedniej płycie kadłuba montowany jest falochron podnoszony na czas pływania. Napęd na wodzie zapewniają pędniki wodne. Pędniki są umieszczone w przedziale napędowym, wlot wody umiejscowiono w dnie kadłuba, a wylot w tylniej ścianie kadłuba. Wyloty tuneli pędników są przykryte zasłonami które umożliwiają sterowanie wozem na wodzie (przymknięcie jednej klapy powoduje skręt). Na wodzie BMD 1 osiąga prędkość około 10 km/h.

BMD 1 jest przystosowany do desantu spadochronowego. Załoga jest desantowana oddzielnie.
BMD 1 wyposażono w układ ochrony przed bronią masowego rażenia, układ przeciw pożarowy, układ termicznej aparatury dymotwórczej oraz system radiowy powiadamiania załogi o miejscu zrzuconego pojazdu.
BMD 1 był używany przez jednostki powietrznodesantowe ZSRR.
Obecnie zastąpiły je nowsze wersje BMD-2 i BMD-3.

Właściwości bojowe BMD 1 są słabe. Słabe opancerzenie, armata o małym zasięgu, niestabilizowane uzbrojeni. Działonowy musi ładować armatę, wyszukiwać cel, i prowadzić ogień co znacznie uniemożliwia prowadzenie skutecznej walki. Jednak trzeba pamiętać że jest to wóz przeznaczony dla specyficznego rodzaju wojsk - wojsk powietrznodesantowych. Przy projektowaniu inżynierowie mieli ściśle określoną nieprzekraczalną wartość masy wozu. Cała konstrukcja była podporządkowana celowi osiągnięcia jak najmniejszej masy. Stad cienki pancerz oraz ręcznie ładowana armata pozbawiona stabilizacji. Też bardzo nietypowy jest układ przedziałów bojowych (połączenie czołgu i bwp) to wynik przeznaczenia pojazdu: wozu wojsk
powietrznodesantowych w których miał spełniać role czołgu i transportera piechoty.
Wydłużone o jedną parę kół nośnych podwozie BMD-1 postużyło do budowy desantowego transportera opancerzonego oznaczonego BTR-D, przewożącego 13 żołnierzy (plus mechanik-kierowca) oraz 120 mm samobieżnego moździerza SO-120, w którym dotychczasową wieżę zastąpiono nową, wyposażoną w moździerz ładowany od strony wlotowej. W tej wersji pojazd nie przewozi desantu.

Google Ads
Wiadomości Wprost
Serwery tani hosting konta   zdjęcia fotomodelki portfolia   windsurfing obozy żeglarskie jachty   Kredyty Zabobrze  

Google PageRank™

© 2008 Zechmann for Pancerni.net. All rights reserved.