T-64 [ZSRR] - Pancerni.net T-64 [ZSRR] - Pancerni.net
Pancerni.net
piątek, 23 czerwiec 2017
Start arrow Czołgi arrow T-64 [ZSRR]
T-64 [ZSRR] PDF E-mail
ImageT-64 to jedna z najbardziej przełomowych konstrukcji radzieckich w dziedzinie broni pancernej. Był on przełomowy także w skali światowej. Stał się pierwowzorem dla późniejszych czołgów T-72 i T-80. Był on jednak drogi i skomplikowany technologicznie i z tego powodu nie został wyprodukowany w tak dużej liczbie jak np. T-72. W momencie rozpoczęcia produkcji seryjnej T-72 (parę lat po T-64) produkcję T-64 znacznie ograniczono. Czołg ten nie był również nigdy eksportowany ani produkowany na licencji poza ZSRR. Był to pierwszy radziecki czołg produkowany seryjnie z armatą gładkolufową kalibru 125 mm i z wielowarstwowym pancerzem o znacznie większej odporności na przebicie niż w starszych czołgach. Praktycznie rzecz biorąc był to pierwszy czołg ZSRR z pancerzem trudnym do przebicia przez podstawową ówcześnie
zachodnią amunicję czołgową kalibru 105 m. T 64 został opracowany przez biuro A. A. Morozowa. Do jednostek był wprowadzany od około 1967 roku. NATO zaobserwowało nowy rosyjski czołg dopiero w 1970 roku podczas manewrów armii ZSRR na Białorusi.

Ogólny układ konstrukcyjny T 64 nawiązuje do poprzedników (T 62, T55/54) w przedniej części przedział kierowania, w środkowej bojowy, w tylniej napędowy. Pancerz kadłuba wykonano ze stali, w przedniej części zastosowano pancerz warstwowy (stal o dużej twardości, stal średniej twardości, wkładka z tworzywa sztucznego, stal o dużej plastyczności). Bardzo dobrze opancerzona jest też wieża, wykonana jako odlew w najgrubszej przedniej części grubość pancerza wynosi blisko 450 mm. Prawdopodobnie w wieży zastosowano wkładki z tworzywa sztucznego.

W osi wozu w przedniej części znajduje się stanowisko kierowcy, wyposażone w jeden peryskop (kierowca ma słabą widoczność). Po obu stronach jego stanowiska znajdują się zbiorniki paliwa. Przedział bojowy znajdujący się w środkowej części kadłuba przykryto obrotową wieżą. W wieży zamontowano uzbrojenie: armatę D 68 kalibru 115 mm (z czołgu T 62) oraz sprzężony karabin maszynowy PKT kalibru 7.62 mm. Lufa nie posiada osłony termoizolacyjnej. Uzbrojenie jest stabilizowane w dwóch płaszczyznach (układ pierwszej generacji). Czołg jest wyposażony w układ automatycznego ładowania armaty. Dzięki temu szybkostrzelność wynosi 7-10 strzałów na minutę. Czołg przewozi 40 pocisków (wersja dowódcza 38) oraz 3000 sztuk do karabinu maszynowego. Naboje są dzielone. Pociski znajdują się w taśmie dookoła kosza wieży, ładunki miotające są przewożone w obrotowym magazynie pod podłogą przedziału bojowego. Rodzaj pocisku do załadowania wybiera działonowy. Proces ładowania odbywa się w jednym cyklu, przy określonym kącie podniesienia armaty. Po załadowaniu armata powraca do poprzedniego położenia, a działonowy otrzymuje sygnał gotowości do strzału.

ImageZałoga T 64 jest trzyosobowa. Składa się z kierowcy w kadłubie oraz działonowego i dowódcy umieszczonych w wieży po przeciwnych stronach. Magazyn amunicji uniemożliwia kontakt wzrokowy pomiędzy członkami załogi oraz przejście pomiędzy stanowiskami. Dowódca jest wyposażony w przyrząd umożliwiający mu obserwacje w zakresie 360 stopni. Stanowisko działonowego wyposażone jest w dalmierz stereoskopowy o dużej dokładności. Czołg wyposażono w układ aktywnej obserwacji nocnej.
Przedział napędowy znajduje się w tylnej części kadłuba. Silnik 5TDF o zapłonie samoczynnym, dwusuwowy, pięciocylindrowy, dziesięciotłokowy z dwoma wałami korbowymi. Tłoki przemieszczają się w płaszczyźnie poziomej. W każdym cylindrze znajdują się dwa tłoki zbliżające się do siebie i oddalające się od siebie naprzemian. Silnik osiąga moc 515 kW (700 KM) i zapewnia współczynnik mocy jednostkowej: 13.4 kW/t. Kolektor wydechowy znajduje się z tyłu czołgu i zajmuje całą szerokość. Przepływ powietrza przez silnik wymusza energia spalin. Przedział napędowy zajmuje 2.6 m3. Kierowca ma do dyspozycji siedem biegów do przodu i jeden wsteczny. Czołg posiada dwanaście kół jezdnych. Koła mają małą średnice i są zawieszone na wałkach skrętnych sięgających tylko połowy kadłuba czołgu. Przy pierwszej, drugiej i ostatniej parze kół zamontowano teleskopowe amortyzatory hydrauliczne. U góry gąsienice są podparte na czterech rolkach podtrzymujących. Koła napinające znajdują się z przodu i mają identyczną budowę jak koła nośne. Koła napędowe z tyłu.

Czołg T 64 jest wyposażony w układ ochrony przed bronią masowego rażenia oraz układ przeciwpożarowy.

Od 1969 roku zaczęto produkować zmodernizowaną wersję czołgu: T 64A. W czołgu zamontowano armatę gładko lufową 2 A 46 kalibru 125 mm. Zastosowano też osłonę termoizolacyjną lufy. Do obrony przeciwlotniczej zamontowano na włazie dowódcy, kierowany z wewnątrz czołgu karabin UTIOS kalibru 12.7 mm. Zasięg skutecznego ognia wynosi 1500 metrów do celów powietrznych. Z boków wozu wprowadzono specjalne fartuchy. Z tyłu wieży zamontowano system BRODA do pokonywania przeszkód wodnych po dnie. Zmodernizowano układ przeciw pożarowy, dodano lemiesz do samo okopywania, oraz trał przeciwminowy KMT 6. Budowano też wersję dowódczą T 64AK.


Google Ads
Wiadomości Wprost
Tani hosting
Profesjonalny hosting
Serwery dedykowane
Servery VPS
Tani hosting www

Google PageRank™

© 2008 Zechmann for Pancerni.net. All rights reserved.