place zabaw - Calling Cards to India - życzenia - Kasyno - Kursy walc angielski olsztyn - lokata - Corsi BLC4u - sklep car audio - Cambridge Academy forum - uk phone card - Zamoyski - Kredyty konsolidacyjne w legnicy. - blc4u opinioes - przewóz osób Warszawa - Organizując wycieczki dla większej ilości osób organizujemy tez transport osób mazowieckie . Jest to tańsze i wygodne rozwiązanie.
T-54 [ZSRR] - Pancerni.net T-54 [ZSRR] - Pancerni.net
Pancerni.net
niedziela, 26 październik 2014
Start arrow Czołgi arrow T-54 [ZSRR]
T-54 [ZSRR] PDF E-mail
ImagePierwszy prototyp T-54 powstał już w 1945 roku i rok później został wprowadzony w wersji podstawowej do produkcji seryjnej w zakładach przemysłu maszynowego im. Małyszewa w Charkowie. Później produkcję licencyjną podjęto również w Polsce (kombinat "Bumar-Łabędy") i w Czechosłowacji.
Kadłub T 54 podzielony jest na trzy przedziały: kierowania z przodu ze stanowiskiem kierowcy po lewej stronie, bojowy w części środkowej i napędowy z tyłu.
W krótkim czasie za mocną stronę - "atut" T 54 uznano jego armatę D-l0T kalibru 100 mm. Na Zachodzie nie projektowano w tym czasie czołgów średnich uzbrojonych w armaty o tak dużym kalibrze i takiej długości lufy.
Gwintowana D- l0T stanowi rozwinięcie opracowanej w latach trzydziestych armaty okrętowej. Charakteryzuje się dużą długością - 5,61 metra i masą -1948 kg. Klinowy blok zamkowy otwierany jest w płaszczyźnie poziomej.
Armata posiada hydrauliczny opornik i hydropneumatyczny powrotnik. Maksymalna donośność przy strzelaniu ogniem pośrednim wynosi 14,6 kilometra. Skuteczny ogień do wozów bojowych można prowadzić na odległościach rzędu 1,5-2 km.
Stosowane są naboje scalone z łuskami metalowymi, następujących typów: przeciwpancerne-rdzenioweBR-412 oraz BR-412D, burzące OF-412, kumulacyjne stabilizowane brzechwowo 3BK-SM, rdzeniowe podkalibrowe BM-8 (stabilizowane obrotowo)i BM-20 (stabilizowane brzechwowo) oraz błyskowo-dymne OFC-412. Praktyczna szybkostrzelność wynosi ok.4 strz./min. Armata D-10T, w którą wyposażone zostały T 54A, otrzymała prosty układ stabilizacji w płaszczyźnie pionowej.
Część czołgów T 54C,T 54B, T 55 i T 55A wyposażono w armaty D-l0T2S z dwupłaszczyznowymi układami stabilizacji. Pomimo tego zasięg skutecznego ognia w czasie jazdy jest niewielki - rzędu 500-800 metrów, a ogólna skuteczność
armaty- wysoka w latach pięćdziesiątych, lecz według współczesnych standardów uznawana jest za bardzo małą. Wynika to m. in. z braku systemu kierowania ogniem.
Pierwotnie T 54 nie były przystosowane do prowadzenia działań w nocy. Noktowitory zaczęto instalować dopiero począwszy od T 54B (połowa lat pięćdziesiątych). Noktowizyjny peryskop kierowcy umożliwiał obserwację drogi przed czołgiem w odległości 40-60 metrów, a działonowego w odl. 800-1000 m. T 54 nie były seryjnie wyposażane w kolektywne urządzenia filtrowentylacyjne przedziału bojowego chroniące częściowo przed skutkami broni masowego rażenia, ich instalowanie przeprowadzono w późniejszym okresie - w ramach modernizacji. Było to o tyle dotkliwe, że pierwsze wersje nie posiadały przemuchiwaczy luf i część powstających po strzale gazów prochowych przedostawała się do wnętrza przedziału bojowego.
ImagePodobnie jak armata T-54 zapewniała możliwość przebijania pancerzy czołowych prawie wszystkich produkowanych wtedy na Zachodzie wozów bojowych, tak i pancerz T-54 zapewniał mu stosunkowo niewielką ochronę przed pociskami produkowanych w tym czasie czołgów średnich i dział przeciwpancernych. Kadłub został wykonany metodą spawania z walcowanych płyt stopowej stali pancernej. Korpus wieży wykonano jako jeden element technologią odlewania a jej strop to dwie zespawane centralnie półokrągłe płyty stalowe. Wieża była najsilniej opancerzonym elementem, a jej dodatkową zaletą było korzystne, opływowe ukształtowanie, zwiększające prawdopodobieństwo rykoszetowania pocisków.
Grubość sprowadzona (w przeliczeniu na płyty ustawione pionowo) pancerza wieży z przodu- 203 mm, po bokach - ok. 150 mm, z tyłu- 64 mm. Grubość stropu: 39 mm. Przednia, górna część kadłuba - o grubości 97-99 mm, achylona jest pod kątem 55-58°,
co daje grubość sprowadzoną ok. 180 mm; rzedział silnikowy chroniony był od góry płytą o grubości 33 mm. najcieńsze było opancerzenie denne: 20 mm (nie było wtedy jeszcze min działających pod całym kadłubem pojazdu).
Napęd T 54 stanowił dwunastolindrowy silnik wysokoprężny chłodzony wodą, z cylindrami w układzie V. przy 2000 obr/min rozwijał on moc maksymalną równą 520 KM. Silnik umieszczony jest poprzecznie względem osi kadłuba.
W T 54 zastosowano dwa rozruszniki: elektryczny jako podstawowy pneumatycznyT-54, zmodernizowany. (na sprężone powietrze z butli) przeznaczony do stosowania w niskich temperaturach. Ważną innowacją w stosunku do czołgów z II wojny światowej było indywidualne zawieszenie wszystkich kół jezdnych na wahaczach i wałkach krętnych.
Cechą charakterystyczną jest brak rolek biegu powrotnego wyraźnie większy odstęp między pierwszą i drugą parą kół, niż między pozostałymi.
Koła napinające tradycyjnie znajdują się z przodu, a napędowe z tyłu. Zastosowano planetarny mechanizm skrętu. Aby zwiększyć zasięg jazdy po szosie, z tyłu kadłuba można było montować dwa cylindryczne, dodatkowe zbiorniki paliwa (beczki). Zasięg wzrósł w ten sposób z ok. 400 do 600 km. W trakcie produkcji konstrukcja i wyposażenie czołgu były stale ulepszane.


Google Ads
Wiadomości Wprost
Serwery tani hosting konta   zdjęcia fotomodelki portfolia   windsurfing obozy żeglarskie jachty   Kredyty Zabobrze  

Google PageRank™

© 2008 Zechmann for Pancerni.net. All rights reserved.