meble kanapy - cheap calling card - prace licencjackie - SPA - callingcards - Muzycznie RadioAktywni Muzycznie RadioAktywni Clubowe Sety. - Corsi BLC4u - sklep car audio - Cambridge Academy forum - uk phone card - Warto podróżować - joker - akumulator do wózka inwalidzkiego - Maszyny do gry - refinansowanie kredytu
BRDM-1 [ZSRR] - Pancerni.net BRDM-1 [ZSRR] - Pancerni.net
Pancerni.net
wtorek, 16 wrzesień 2014
BRDM-1 [ZSRR] PDF E-mail
Image
BRDM-1 z zamontowaną wyrzutnią ppk Malutka
Zwiększające się stale wymagania taktyczne. dotyczące ruchliwości i manewrowości bojowych pojazdów wojskowych na współczesnym polu walki, przyczyniły się do powstanianowego wozu rozpoznawczego.
W końcu 1954 roku w Doświadczalnym Biurze Projektowym.kierowanym przez W. A. Diedkowa. przystąpiono do projektowania nowego typu opancerzonego samochodu rozpoznawczego. Konstruktorem wiodącym był W. K. Rubcow. Początkowo pojazd,
traktowany jako pływająca odmiana BTR-40. nosił oznaczenia BTR-40P.lecz później został on nazwany BRDM (BRDM - skrót utworzony przez pierwsze litery pełnego określenia - Bronirirowannaja Razwiedywatielno-Dozornaja Maszina). W bezpośrednim tłumaczeniu oznacza to „opancerzony pojazd rozpoznawczo-dozorujący". W polskiej terminologii wojskowej dla tego typu pojazdów przyjęto nazwę „opancerzony samochód rozpoznawczy"; często pojazd ten określa się mianem lekkiego transportera opancerzonego. W jego konstrukcji wykorzystano sprawdzone już i standaryzowane zespoły BTR-40. jednakże liczne dodatkowe urządzenia oraz możliwość pokonywania przeszkód wodnych wpław znacznie zwiększyły zdolności pokonywania terenu.
W samochodzie BRDM zastosowano samonośny. wodoszczelny kadłub w kształcie pontonu oraz pędnik wodny poruszający pojazd w czasie pływania.
Dzięki dodatkowym kołom samochód może pokonywać rowy i okopy o szerokości ponad metr, praktycznie stanowiące dla BTR-40 przeszkodę niemożliwą do przejechania o własnych siłach. Dodatkową pomocą podczas pokonywania odcinków
terenu o podłożu piaszczystym i błotnistym stał się centralny układ pompowania kół zapewniający możliwość stałego regulowania ciśnienia w oponach. a przez to i zmiany nacisku jednostkowego na podłoże.
Pierwszy prototyp wozu BRDM zbudowano w lutym 1956 roku. a w 1957 pojazd przyjęto do uzbrojenia i wyprodukowano serię doświadczalną.
Pierwsze serie opancerzonych samochodów rozpoznawczych BRDM nie były całkowicie opancerzone, bowiem przedział bojowy nie był osłonięty z góry. W następnych seriach usunięto tę wadę. W pewnych seriach wozów budowanych od 1958 roku zastosowano także nieco silniejsze uzbrojenie w postaci wielkokalibrowego karabinu maszynowego 12.7 mm DSzK lub 14.5 mm KPWT. Pancerz BRDM -1: do 10 mm, chroni przed działaniem pocisków broni strzeleckiej i odłamków artyleryjskich. BRDM wyposażony jest także w urządzenia noktowizyjne, dzięki którym może operować niezależnie od pory dnia.
Na bazie podstawowego modelu zbudowana została specjalna wersja BRDM-RCH wyposażona w wiele dodatkowych urządzeń potrzebnych podczas wykonywania specyficznych zadań rozpoznawczych i zbierania danych niezbędnych dla właściwej i
pełnej oceny warunków określonego rejonu działań. Na współczesnym polu bitwy, na którym może być zastosowana broń masowego rażenia (jądrowa. chemiczna i bakteryjna) zwiadowcy muszą również ustalać stopień zagrożenia radioaktywnego i chemicznego, a więc wykrywać środki nieuchwytne dla zmysłów. Do tego celu służą przyrządy rozpoznania radioaktywności (DP) oraz chemicznego (PCHR-54). Przy ich pomocy zwiadowcy mogą dokonać potrzebnych pomiarów bez potrzeby wychodzenia z wozu. Inną odmianą była wersja BRDM-W - pojazd dowodzenia z dodatkowymi radiostacjami.
ImageDuża pojemność kadłuba BRDM oraz dobre właściwości trakcyjne pojazdu stworzyły przesłanki do bardziej wszechstronnego wykorzystania tej konstrukcji.
W końcu lat pięćdziesiątych na bazie BRDM zbudowano w Związku Radzieckim specjalną odmianę wozu noszącą oznaczenie 2P26, wyposażoną w trzyprowadnicową wyrzutnię rakietowych przeciwpancernych pocisków kierowanych (PPK) typu
3M6, przeznaczonych do zwalczania czołgów. Wyrzutnia umieszczona w trochę rozbudowanej tylnej części kadłuba jest ruchoma, tzn. na czas marszu można ją opuścić i przykryć; do strzelania wyrzutnię wysuwa się do góry.
Na wyrzutnię można jednorazowo załadować trzy pociski rakietowe kierowane przewodowe przez operatora siedzącego obok kierowcy.
W ten sposób powstał lekki i szybki „niszczyciel czołgów".W następnych latach skonstruowano jeszcze inne odmiany tego typu. przy czym główne różnice polegały na rodzaju pocisku oraz wyrzutni. Drugi model miał czteroprowadnicową wyrzutnię PPK
kierowanych przez radio,a w trzecim modelu zastosowano sześcioprowadnicową wyrzutnię przeciwpancernych pocisków kierowanych.


Google Ads
Wiadomości Wprost
Serwery tani hosting konta   zdjęcia fotomodelki portfolia   windsurfing obozy żeglarskie jachty   Kredyty Zabobrze  

Google PageRank™

© 2008 Zechmann for Pancerni.net. All rights reserved.